MEMLEKET HAVASI

 

 

Merhaba dostlar

Memleket ziyaretimizi yaptık ve heybemize hüzünleri, mutlulukları,hasreti, umutları, kızgınlıkları doldurduk geldik. Bu sene gittiğimde hayatın benim için ne kadar farklı yönde aktığını bir kez daha görmüş oldum. Ya ben başkalaşmıştım ya da insanlar iyiden iyiye yoldan çıkmış ve hatta insanlıklarını unutmuştu. En yakın gördüğünüz insanlar la bile ciddi ayrışma içine girmiştim. Sadece ben değildim bu ayrışmayı yaşayan ! Toplumun her kesiminde bunu görmek mümkündü. Kardeşlik türküsü söyleyenler buna kendileri bile inanmazken milletin birlik beraberlik içinde olması zaten beklenemezdi. Kirlenen ,yozlaşan ,ahlaksızlaşan ve her şeyden önemlisi tepkisizleşen bir toplumla karşı karşıyayız. Gezi olaylarında canlanan başkaldırı yerini klavye kahramanlığına bırakmış. Adaletin terazisi maalesef  yanlış tartmaya başlamış.

Ve üzülerek söylüyorum ki dindarlık benim için ölçü olmaktan çıkmış durumda! Bazı insanların beş vakit namazını geçirmiyor olması elinde mektubatları , sözleri , tefsirleri okuması yada tesettürlü olması  bu saatten sonra beni zerre ilgilendirmiyor , o kişiye bu sebepler yüzünden güvenmemi gerektirmiyor.

Gördüm ki dinini yaşamaya bu kadar özen gösteren insanlar ! Türk toplumunun bir ferdi olmaya , aile ilişkilerine , komşuluk ilişkilerine , vatanına , herkes için adalete önem vermiyor. Dürüstlük ceplerinin doluluğuyla yada kendi çıkarlarıyla aynı oranda değişmekte. Yardımlaşma desen sadece kendisi gibi düşünenlere yardım etmek mantıklı geliyor onlara. Daha güzel arabalar alalım , daha büyük evlerde oturalım , her sene eşya değiştirelim , telefonun en son çıkanını alalım …. Onda var bende neden olmasın modunda yaşayalım ama iki adım ötemizde ki ihtiyaç sahibini görmezden gelelim çünkü o bizden değil bizim gibi düşünmüyor bizim gibi yaşamıyor. Senden olmayanı yok sayamazsın ! Aynı topraklar üzerinde yaşıyorsan ve iki adım ötende ona yapılan haksızlığa adaletsizliğe susuyorsan bu zulme göz yumuyorsan sende zalimsin arkadaş !!!

Güzel ülkemde ki bu yozlaşmış düzen , insanların birbirlerine saygısının olmaması haddinden fazla üzdü beni. İstanbul’a ilk gittiğimiz gece kartalda olan patlamanın canlı şahidi olduk. Gecenin bir yarısı 50 metre uzağımızdan gökyüzüne yükselen alev topunu ve duman bulutunu görünce anlam veremedim bir an algılayamadım. Emniyet müdürlüğüne bomba atmışlardı ve biz sonradan öğrendik.

Kalabalık alanlara mümkün olduğunca çocuklarımı götürmedim. Korktum başlarına bir iş gelecek diye !!!

Şimdi ben insanlara kızıyorum ama böyle bir ortamda sürekli yaşıyor olmak bunca strese maruz kalmak insanların ayarlarıyla bu derece oynanmış olması tabi ki onları normal olmaktan çıkarır .

Anlayacağınız dostlar gidişat hiçte iyi değil. Allah sonumuzu hayır etsin ve hepimizi böyle zalimliklerden , haksızlıklardan korusun. Birlik ve beraberlik duygularımızı yeniden canlandırsın. Ve hangi zümreden , hangi düşünceden , hangi konumdan olursa olsun zalimse zulmü görülsün ……

Diyorum ve yazıma burada son veriyorum çünkü anlatacak çok şeyim var ama yazmaya takatim yok. Umudunuzun hep olması duasıyla size veda ediyorum bir sonraki yazıda görüşmek dileğiyle sevgiyle kalın.

Gulce

Bir cevap yazın